Foto door Kaushal Karkhanis

Een nieuwe website die gebruik wil maken van informatie van gebruikers heeft de steun en inzet van diezelfde gebruikers nodig. Er worden iedere dag vele nieuwe web 2.0 diensten gelanceerd, die vervolgens meteen weer kunnen worden afgeschoten, omdat die simpelweg nooit het vertrouwen kunnen winnen van de bezoekers. Ik probeer te beschrijven hoe belangrijk de loyaliteit van de gebruiker is, en welke drie kernwoorden in bescherming moeten worden genomen bij het lanceren van een nieuwe dienst.

De web 2.0 applicatie wordt pas interessant als veel mensen meedoen. De informatie van mensen kan pas geordend worden als mensen gaan labelen (taggen), reageren en raten. Je kan dus zeggen dat de massa nodig is op gebieden waar dataverijkking plaatsvindt.

Wie is de huisbaas?

Een hoop nieuwe diensten onderschatten in mijn opinie nog wel eens de waarde van hun bezoekers. Ze vergeten dat ze een investering van tijd en persoonlijke informatie vragen van mensen. De gebruikers zullen op den duur de nieuwe site als hun plekje, hun huis moeten gaan beschouwen. Lees de rest van dit artikel »

Foto door StuBramley

In The Cult of the Amateur (How today’s Internet is Killing Our Culture and Assaulting Our Economy) van Andrew Keen wordt op een sobere wijze neergezet hoe de web 2.0 revolutie bij kan dragen aan een cultuur waarin experts niet meer bestaan. Het boek staat vol met feitelijke informatie die je ogen echt doen openen, maar ook met wel erg provocerende suggesties. Niettemin is het een boek dat iedere web 2.0 fanaat, concepter en designer zou moeten lezen. Al is het alleen maar om kritisch te blijven tussen wirwar van weblogs die het gebruik van gebruiker gegenereerde content (UGC) aanmoedingen.

Op dit moment wordt de democratie van het internet op de meeste plaatsen gevierd. Eindelijk is iedereen gelijk en kan haar steentje bijdragen aan informatie. Het publiek is in dit tijdperk ook de maker; de fotograaf, de schrijver, de journalist. Kortom: iedereen is een expert. Het beste voorbeeld hiervoor dat Andrew Keen aankaart, is Wikipedia, waar kennis door iedereen kan worden toegevoegd en gewijzigd. Uit onderzoek blijkt dat de meerderheid van de lezers de informatie vertrouwd. Maar ook de vele weblogs zijn voor veel mensen de bron van informatie. Zelfbenoemde journalisten zijn geen mensen met ervaring, academische achtergrond en passen niet altijd wederhoor toe, maar hun informatie wordt op dezelfde manier door de lezer ontvangen. Lees de rest van dit artikel »

Foto door Ktpupp

Wie bepaalt de kwaliteit van informatie? Google zegt dat het aantal linkende websites de kwaliteit van de informatie bepaalt. Hoe meer websites naar een artikel linken, hoe beter het artikel is. Youtube zegt dat de hoeveelheid mensen die een filmpje bekijken de kwaliteit bepaalt.

In beide gevallen is de mening van de massa bepalend voor de kwaliteit van informatie. De intelligentie, slimheid en relevantie van de mening van de massa wordt dankzij web2.0 niet meer in twijfel getrokken.

Op het internet is het de gewoonte geworden om de hoeveelheid kijkers naar een pagina of media uiting te belonen. Want ook Google, die waarde hecht aan het aantal links, gaat niet voorbij aan de waarde van het klikken op een link. De parallel met democratie, dat uit de stemmen van het volk bestaat, is snel gemaakt. Waar het niet dat in een moderne democratie de actie van een burger bepalend is. De burger ontvangt een boodschap en maakt vervolgens een bewuste keuze om de uitzender te steunen of niet.

De actie van de gebruiker op het internet kan bij kijkerstellingen worden gedefinieerd als ‘Het klikken op een link of intypen van adres naar een bepaalde website’. De boodschap aan de gebruiker die plaatsvindt voordat hij de uiting bezoekt beinvloed het bezoekgedrag van de gebruiker. Als gebruiker dus een pagina bezoekt, wordt deze geteld door interne of externe bronnen. De teller zorgt ervoor dat de pagina omhoog gaat in de ranglijst op een specifieke ranglijst. Lees de rest van dit artikel »