Foto door POSITiv

Het einde van het jaar 2008 nadert en dus kunnen we gaan nadenken over onze wensen voor 2009. En, naast dat ik iedereen van harte de beste wensen toewens, heb ik zelf ook een wens. Er mag wat mij betreft meer kritiek komen vanuit de web2.0 guru’s community.

Voor het eerst dit jaar ben ik actief geweest op weblogs die de ontwikkelingen op het web bijhouden. Ik noem er een paar: Frankwatching, Marketingfacts, Hyped en Dutchcowboys. Het is leuk om met andere reaguurders te discussiëren over onderwerpen. Misschien heb af en toe een ietwat conservatievere insteek. Misschien komt dit voort uit de aangeboren eigenschap tegen de stroom in te willen zwemmen. Het maakt niet uit. In mijn ogen zijn andere meningen altijd welkom. Lees verder: Meer rellers op Frankwatching, Marketingfacts en Dutchcowboys in 2009

Foto door Michelle Brea

Blind voor banners. Je hoort het steeds vaker. De bezoeker is blind voor banners. Ze herkennen de afmetingen en kunnen gewoonweg de advertenties niet meer zien. Jammer voor ons, maar leuk voor de bezoekers. Maar zo werkt het natuurlijk niet.

Er zijn een aantal manieren waarop je in korte tijd veel kan cashen met jouw banners. Gerenommeerde websites gebruiken deze manieren ook.

Dus waarom jij nog niet? Lees verder: Drie manieren om banner blindness tegen te gaan

Foto door G2 Studio

Een interactie ontwerper moet met veel facetten rekening houden: usability, context, maar ook met de factor een ‘gezellig rommeltje‘. Deze factor houdt kortweg in dat een sociale website niet te verzorgt moet ogen. Een gezellig rommeltje kan zijn voordelen hebben. Gezellige rommeltjes worden namelijk eerder door gebruikers geadopteerd en kunnen dus voor een grotere actieve gebruikersgroep zorgen. Is dit het geheim van Hyves? Clay Shirky sprak hierover in een interview op Picnic ‘08. Dit interview is verderop in deze post te bekijken en inspireerde mij tot het schrijven van dit artikel.

De factor een gezellig rommeltje

Ik vertaal de factor naar drie concrete voorbeelden: Facebook, Myspace en Hyves.
Een groot verschil tussen Facebook en Myspace zit hem in de netheid  van de website. Myspace - de site die toch een stukje onverzorgder oogt - wordt wel geadopteerd door haar gebruikers. Ook Hyves past in het straatje van Myspace. De site oogt rommeliger en nodigt de bezoeker uit tot een speurtocht naar functionaliteiten. Lees de rest van dit artikel »

Foto door Aaron Landry

Ik lees vandaag een artikel op Frankwatching getiteld “De blogwereld stort in elkaar“. Argumenten voor dit betoog worden gevonden in het feit dat er niet meer iedere seconde een blog wordt aangemaak en veel weblogs inmiddels dood zijn. Bloggen stort dus nu echt in… maar ik ben het daar niet mee eens.

Een van de oorzaken is dat veel persoonlijke bloggers - bloggers die hun levensverhaal op internet publiceren - verhuizen naar social sites als Hyves, Myspace en Facebook, die ook een weblog mogelijkheid bieden. Een voordeel van het bloggen op een social site is natuurlijk dat vrienden en collega’s kunnen meelezen.

Van ikBenPietje.nl naar Pietje.Hyves.nl

Ik ben nooit zo’n fan geweest van bloggen. Ik kan me nog momenten herinneren dat ik persoonlijke weblogs nonsens crap noemde. En het merendeel van die blogs waren ook nonsens crap. Ik ben niet geïnteresseerd in het privéleven van mensen die ik niet ken, maar mijn medemens - gezien het succes van reality programma’s - is dat blijkbaar wel. Gelukkig blijkt dit ook maar een hype… Lees de rest van dit artikel »

Foto door Christing-O-

Een aantal dagen geleden ontving ik een mailtje waarin staat dat ik kan deelnemen in de betaversie van de nieuwe verie van Last.FM. Ik ben al een tijd lid van deze service, maar ben afgelopen maanden niet zo actief geweest. Last.FM is voor mij overigens één van de websites die zich schaart in het kleine rijtje nuttige en interessante webontwikkelingen van de afgelopen jaren. Juist omdat de input op feitelijke statistiek gebaseerd is heeft deze site zoveel potentie.

Tijd om de beta site te bezoeken.

1. Duizenden mensen zien meer fouten dan twee mensen
   Het belangrijkste doel van het openbaar maken van de beta site lijkt het verzamelen van feedback van de gebruikers. Bovenaan iedere pagina is een gele balk te zien, waarbij je kan zeggen of je deze pagina Loved of niet. Bovendien kan je bugs over een specifieke pagina rechtstreeks inzenden! Een hele effectieve manier om bugs te tracken, maar ook om usability testen te doen.
2. The team for this page is
   De pagina’s die nog niet klaar zijn worden gevuld met ‘The team for this page is…’. Daaronder staan avatars en profielen van werknemers die werken aan die pagina. Ik krijg het gevoel dat ik echt inzage in het werk krijg en voel me betrokken erbij! Ook kan ik de werknemers rechtstreeks een berichtje achterlaten als ik dat zou willen. Lees de rest van dit artikel »

Foto door Hamed Masoumi

Op Digital Web Magazine las ik vandaag een interessant artikelen over web 2.0 startups. Het artikel - Why do web startups die - beschrijft de alphalpha fase die vaak wordt vergeten of niet belangrijk wordt beschouwd. De ze fase speelt zich af tussen het functioneel / concept plan en de eerste alpha release. Met name het behouden van originaliteit en de hoofdfuncties lijkt in deze fase te worden vergeten. Ook het gebrek aan enthousiasme en talent speelt hierbij een rol. Het is de fase waarin juist in enthousiasme de speerpunten van een concept moeten worden vastgelegd. Er moet bij de eerste alpha release al een groepje gebruikers zijn die de dienst snappen. Vaak wordt dit doel naar de beta release opgeschoven, maar dan zal je zien dat de gebruikers er niet meer zijn, omdat de kracht van jouw nieuwe dienst er niet meer is.

Waar is die gebleven? Die is verdwenen in de wirwar van compromissen die zijn gesloten, omdat er in de alphalpha fase niet goed is gedocumenteerd.

Volgens het artikel zijn er een aantal vragen die kunnen worden beantwoord in deze fase.

1. Wat zijn we - of in welke categorie horen we?
   Een basis vraag die vaak wordt vergeten. Beantwoord hem voor jezelf en je zal zien dat het vaak niet zo makkelijk is.
2. Voor wie zijn we er?
   Eigenlijk een doelgroepanalyse, maar dan met de natte vinger. Wie heeft baat bij jouw dienst? Gezond verstand help vaak al, maar onderzoeken kunnen natuurlijk geen kwaad.
3. Waarin verschillen we.
   Een belangrijke vraag die ten alle tijden moet worden bewaakt. Vaak gaat deze ten onder aan de vele compromissen die worden gesloten

Vorige week schreef ik een stuk over het feit dat web 2.0 bedrijven zich vaak niet realiseren hoe zij de huisbaas zijn van potentiele klanten. Je moet een solide uitstraling hebben, want mensen gaan hun tijd in jouw site investeren.

Lees het artikel “Why do web start ups die”

Foto door Ingorrr

Er is een brede discussie aan de gang over het weggeven van persoonlijke informatie op het internet. Op persoonlijke sites als Myspace en Hyves worden profielen aangemaakt van mensen. Deze profielen bevatten vaak informatie die wel eens niet handig zou kunnen zijn voor een toekomstig werkgever. Veel jongeren lijken dit zich nog niet te beseffen en gaan vrolijk door met het aanmaken van profielen en weggeven van stukjes van zichzelf op het internet. Met in de toekomst wellicht alle gevolgen van dien.

In een interview met Abram de Swaan lees ik zijn visie hierover. Het is voornamelijk interessant omdat hij beschrijft hoe het format van persoonlijke informatie is veranderd en hij relativeert de mate waarin mensen persoonlijke informatie weggeven op het internet.

Een korte samenvatting van een aantal interessante punten uit dit interview:

U bedoelt dat het op de keper beschouwd geen persoonlijke informatie is?

Nauwelijks. Het is een format, een teken, een aanduiding waar je als cultureel consument geplaatst moet worden (..)
Zo’n Hyves profiel bestaat eigenlijk uit feitelijke mededelingen. Het echt persoonlijke - wat iemand erbij voelt, erbij denkt, wat het voor hem of haar betekent - dat staat er allemaal niet.

Beter Internet - Interview met Abram de Swaan

Lees de rest van dit artikel »

Foto door Kaushal Karkhanis

Een nieuwe website die gebruik wil maken van informatie van gebruikers heeft de steun en inzet van diezelfde gebruikers nodig. Er worden iedere dag vele nieuwe web 2.0 diensten gelanceerd, die vervolgens meteen weer kunnen worden afgeschoten, omdat die simpelweg nooit het vertrouwen kunnen winnen van de bezoekers. Ik probeer te beschrijven hoe belangrijk de loyaliteit van de gebruiker is, en welke drie kernwoorden in bescherming moeten worden genomen bij het lanceren van een nieuwe dienst.

De web 2.0 applicatie wordt pas interessant als veel mensen meedoen. De informatie van mensen kan pas geordend worden als mensen gaan labelen (taggen), reageren en raten. Je kan dus zeggen dat de massa nodig is op gebieden waar dataverijkking plaatsvindt.

Wie is de huisbaas?

Een hoop nieuwe diensten onderschatten in mijn opinie nog wel eens de waarde van hun bezoekers. Ze vergeten dat ze een investering van tijd en persoonlijke informatie vragen van mensen. De gebruikers zullen op den duur de nieuwe site als hun plekje, hun huis moeten gaan beschouwen. Lees de rest van dit artikel »

Foto door Deibu

Op Webwereld lees ik een artikel over het de rechtzaak tussen Viacom en Google. Viacom is van mening dat Google niet genoeg moeite doet om films die auteursrechtelijk beschermd zijn verwijderen en te weren van Youtube. Google is van mening dat ze dit wel snel genoeg doen. De titel van het artikel is ‘Rechtzaak Youtube bedreigt vrijheid internet’. En dat lijkt me een goede zaak. Want die vrijheid mag ook wel eens afgebakend worden door scherpe grenzen. Al is het alleen al om het feit dat we nog creativiteit nog willen belonen.

Als ik op dit moment op Youtube zoek naar: Simpsons, Michael Jackson Thriller, Ajax - Groningen, dan krijg ik binnen tien seconden videofragmenten te zien, waarvan ik vermoed dat het auteursrechtelijk beschermd is. Het is snel, gratis en waarom zou ik me er dus druk om maken?

Misschien zou ik me er druk om kunnen maken, omdat het op de rand balanceert van wat toelaatbaar is. Creatieve geesten hebben vastgelegd, of je het er nu mee eens bent of niet, dat hun creaties niet zomaar publiekelijk zijn. Of het duivels is dat hun creatieve geesten pas op gang komt na ontvangst van een fors salaris, laat ik even beschouwing. Want het is immers jouw keuze om de filmpjes leuk te vinden en te willen zien. Het zijn wel de mensen die opgeleid zijn voor het bedenken of realiseren van hun content. Zij zorgen voor het hooghouden van kwalitatief goede content. Lees de rest van dit artikel »

Foto door StuBramley

In The Cult of the Amateur (How today’s Internet is Killing Our Culture and Assaulting Our Economy) van Andrew Keen wordt op een sobere wijze neergezet hoe de web 2.0 revolutie bij kan dragen aan een cultuur waarin experts niet meer bestaan. Het boek staat vol met feitelijke informatie die je ogen echt doen openen, maar ook met wel erg provocerende suggesties. Niettemin is het een boek dat iedere web 2.0 fanaat, concepter en designer zou moeten lezen. Al is het alleen maar om kritisch te blijven tussen wirwar van weblogs die het gebruik van gebruiker gegenereerde content (UGC) aanmoedingen.

Op dit moment wordt de democratie van het internet op de meeste plaatsen gevierd. Eindelijk is iedereen gelijk en kan haar steentje bijdragen aan informatie. Het publiek is in dit tijdperk ook de maker; de fotograaf, de schrijver, de journalist. Kortom: iedereen is een expert. Het beste voorbeeld hiervoor dat Andrew Keen aankaart, is Wikipedia, waar kennis door iedereen kan worden toegevoegd en gewijzigd. Uit onderzoek blijkt dat de meerderheid van de lezers de informatie vertrouwd. Maar ook de vele weblogs zijn voor veel mensen de bron van informatie. Zelfbenoemde journalisten zijn geen mensen met ervaring, academische achtergrond en passen niet altijd wederhoor toe, maar hun informatie wordt op dezelfde manier door de lezer ontvangen. Lees de rest van dit artikel »