Foto door Atmo

Vandaag werd er, na zie.nl, opnieuw een persoonlijke TV-gids gelanceerd: iFanzy. In het persbericht wordt uitgelegd dat je niets meer hoeft te missen, omdat op basis van voorkeuren van andere gebruikers, jouw ultieme televisie avond wordt gedefinieerd. Het analyseren van kijkgedrag is vooruitstrevend en innovatief wordt gekopt in verschillende berichten (parool, marketingfacts).

Pardon…persoonlijk?
Het eerste dat ik op de website zie is dat ik mijn geslacht, leeftijd en opleidingsniveau moet invullen. Ik vul in dat ik een 24-jarige jongeman ben, met HBO niveau. Vervolgens wordt mij vertelt dat ik de hele avond kutprogramma’s van RTL5 mag gaan kijken. Het hoogtepunt van de gemiddelde 24-jarige HBO-er zou de Gouden Kooi, gevolgd door Jensen moeten zijn. Mijn maag draait even om. Dit had ik niet verwacht. Met tegenzin zet ik mijn televisietoestel maar op kanaal nummertje vijf.

Het begint me steeds meer op te vallen dat nieuwe web2.0 diensten zichzelf onder de noemer ‘persoonlijk’ scharen, terwijl ze individuen juist in groepen gaan indexeren. Het is juist het gedrag van de groep (ditmaal mannelijke HBO-ers van 24 jaar) dat bepaalt waar ik naar moet gaan kijken. Niet persoonlijk, maar ook niet sociaal dus. Je zou het hoogstens asociaal kunnen noemen dat wij persoonlijke voorkeuren op die van ‘hetzelfde denkenden’ baseren. Een grote denkfout die de laatste tijd wel vaak gemaakt wordt. Wij, de consumenten van TV, willen onze TV-avond bepalen. En wij, arme kuddeschapen, willen niet volgen wat de rest doet. Athans.. ik niet. Als ik een avond mijn favoriete programma Jensen over wil slaan, dan wil ik dat zelf kunnen bepalen.

Het is deze manier van rangschikken van informatie (lees mijn artikel over Kwaliteit op het internet hier) die ervoor zorgt dat YouTube steeds denkt dat ik dansende webcamgrietjes wil zien. Ik ben een individu en ik zou graag mijn eigen televisieavond willen samenstellen.

Maar we geven de moed niet op en geven het nog een kans. Ik maak een profiel aan. Meer informatie dan geslacht, leeftijd en opleidingsniveau hoef ik wederom niet in te vullen. Na inloggen kunnen we constateren dat het trucje dat hierboven is beschreven het enige is dat deze website zo bijzonder maakt.

Ja, je kan programma’s toevoegen aan jouw TV-gids (en zodoende de kijkersvoorkeuren van de rest van de groep beïnvloeden), maar daar is ook alles mee gezegd. Met hetzelfde gemak pak ik een rode marker uit mijn etui en omcirkel ik Jensen in mijn Veronica Gids, want die zal ik ongetwijfeld moeten lezen als 24-jarige HBO-er.

Dit artikel is puur bedoelt om aandacht te vestigen op de vraag of groepsgedrag niet teveel als persoonlijk gedrag wordt gezien. We zijn uiteindelijk individuen. Onze kleding, levensstijl, koopgedrag, opleiding en leeftijd zegt een hoop, maar hopelijk toch niet alles? Als het aan de marketing ligt waarschijnlijk wel.

[update]

Zegt het feit dat er niet eens een voornaam gevraagd wordt in het registratieproces iets over hoe persoonlijk het is?